انسان دیگر برای عقاید خود وسواس پیدا کرده است تا جایی که نمی داند چه را صواب وچرا معصیت انگارد و این ناشی از عدم درک واقعی معنویات جاری در جامعه امروزی است جایی که باید شاد باشد گریه میکنند و عزا را به تفریح مبدل میسازند با خودند ولی نمی دانند کسی آنها را می نگرد و در دل غوغایی بپا دارد این حاجت میخواهد او نیاز خود در توجه اطرافیان آری مغایرت در این میان منشاء را پنهان ساخته و جدا میکند او را که تنهاست و سوی معنا خود را روان ساخته و چون نمی تواند خواسته ی درونیش را اجابت نماید وسواس در همه ی مراحل گریبان گیر ش شده و راه به کفر می برد. 

نماد های امروزی بشر را در تکا پوی حرص و عاز که بیشتر برای تامین رفاه خود و زیر مجموعه خود که می شود خانواده را تشریح نمود قرار داده است و هر آن خود را مسلح و آماده باش می داند چون شرارت های فقر را نمی توان نادیده بگیرد و بسان تگرگ از آسمان خروشان سرازیر می بیند نگاهی خسته دارد ولی باز نمی ایستد آخر مجال نمی یابد تا حس آرامش را در خاطر خود پدیدار و همیشگی بداند واهمه دارد فردا را چه مشکلی خواهد داشت و راه گریز را حتی در خواب می جوید